یه وقتایی مثه قبل نیستی !

چند جمله ای از راسل اکاف یکی از بزرگان حوزه مدیریت (تفکر سیستمی ) ....هر جمله فقط ممکنه 10 تا 20 کلمه داشته باشه اما واقعا هر کدومش آدمو چند ساعت میبره تو فکر....* هر چه یک فرد، به حرفی که میزند درک کمتری داشته باشد، متعصبانهتر از آن دفاع میکند.* بوروکرات، کسی است که میتواند هزار دلیل برای انجام ندادن یک کار پیدا کند، اما نمیتواند یک دلیل برای انجام دادنش جور کند.* زمانی که یک کسب و کار را میخرید، آینده آن را بخرید نه گذشتهاش را.جمله اولش تا حالا هزار بار برا خودم پیش اومده و وقتی یادش میافتم واقعا بعضی مواقع خودم از دیدگاهم خجالت میکشم...شاید یه وقتایی مثه قبل نیستی !...

وقتی قراره یه بچه به دنیا بیاد قبلش پدرا و مادرا هزاران دکتر میرن ومشورت میکنن و چیزی میخونن که نکنه که بچه مشکل دار به دنیا بیاد ، پدر و مادر ثانیه به ثاینهمراقب فرزندشون هستن چه قبل و چه بعد تولد .با گریه اون گریه میکنن و با خنده او می خندن ،با حال خوبش خوب هستن و با حال بد او انگار دینا رو سرشون خراب میشه .....بالاخره جگرگوششون هست و کلی براش دارن زحمت میکشن ....شاید برا چند نفری که یه شرکت رو به وجود میاره تشبیه خوبی باشه کهدارن یه بچه رو بوجود میارن و بزرگش میکنن....بعضی بچه ها که به دنیا میان تو ناز و نعمت به دنیا میان و بچه به هیچدغدغه ای رشد میکن یه وقتایی مثه قبل نیستی !...

حکایت فاصله ها حکایت جالبی هست...فاصله دو تا دل ، فاصله مکانی و یا زمانی دو تا ادم و یا از همه بدتر فاصله بین زنده بودن و یا مرده بودن ....حال فاصله بین یه دل زنده باشه تا یه دل مرده یا یک انسان زنده تا یک انسان مرده ....شاید فاصله ای که در اولش از کیلومترها و هزاران فرسخ شروع می شود و کم کم رو به کم شدن میاد .... فاصله ای که شاید آخرش میشه اندازه یک سر سوزن و اخرش میشه خوشحال بودن ...آخرش میشه کنار هم بودن حال دوتا آدم و یا دوتا دل باشه ....آخرش میشه گفت آخیش ....اصلا مگه میشه فاصله نباشه ....مگه میشه اختلافی بین چندتا چیز بین آدما نباشه ....اگه اینجور نبود که همه جا م یه وقتایی مثه قبل نیستی !...